Jos Stevens

Even voorstellen
Mijn naam is Jos Stevens, geboren op 6 augustus 1962 te Geleen en oprichter van V-class Racingteam. Van jongs af aan racecursus-2009015.jpgben ik al een auto liefhebber. 'Autorijden en racen' heeft mij al als kleine jongen bezig gehouden.  Het nu racen in een historische racewagen is dan ook een droom die verwezenlijkt wordt. Mijn kamer hing vroeger vol met posters van Jacky Icx (Ferrari), Emerson Fittipaldie (Lotus) en Jody Schecktor (Tyrell) met de zeswieler formule 1 auto. Ik kon op mijn kamer uren in een stoel zitten en fantaseren over een leven als formule 1 coureur, heb jaren met mijn dinky toys gespeeld en zat in de auto van mijn vader altijd achter hem zogenaamd mee te rijden. Alleen besefte ik als kind ook al dat racen gepaard ging met veel geld en het niet zomaar een sport was voor iedereen. Daarom bleef het een droom.

De liefde voor oldtimers kwam toen ik 10 jaar was. Mijn vader kocht in die tijd van zijn oudste zus een Sunbeam Alpine serie V uit 1964. Deze auto heb ik vanaf dat moment altijd verzorgd. Toen ik mijn rijbewijs haalde, kreeg ik deze auto van mijn vader min of meer kado als mijn eerste auto. Zelf vond ik het zonde om met een mooie cabrio als achtienjarige mijn eerste kilometers te maken. Ik besloot om gebruik te maken van een fel oranje Daf 55 coupé, welke ook nog ergens in een loods stond. Dit was de eerste auto van mijn moeder. Zo was ik als achtienjarige al in het bezit van twee auto's, waarvan de Sunbeam mijn trots was. Deze auto is overigens nog altijd in mijn bezit en wacht op een totale restauratie, welke ik zelf wil uitvoeren wanneer de tijd het toelaat (b.v. na mijn pensioen).

Overigens heb ik mijn rijbewijs in drie maanden tijd gehaald, omdat het aanvragen van een examen 2,5 maand duurde. Na twee lessen had ik alle bijzondere oefeningen al gedaan en mocht ik het rijexamen aanvragen. Uiteraard meteen geslaagd.

Vervolgens komt de tijd van studeren, werken en carierre maken, trouwen en kinderen. Weinig vrije tijd en veel verplichtingen laten dromen niet vergaan. Sterker nog…..

 

Van oldtimer gek naar gek die het maximale uit oldtimers wil halen

jos-stevens-v-class.jpgCarriere betekend ook extra geld voor te investeren. Zo komt al snel naast mijn Sunbeam een echte Austin Healey 3000 MK III. Maar snelheid en racen blijft een droom. Ik bezocht regelmatig oltimer racen en werd door een vriend min of meer meegetrokken in de wereld van paddocktalk en uitwisselen van de ervaringen onderling. Dan merk je dat bij oldtimerraces concurrentie alleen op de baan te bespeuren is, daarbuiten heerst een sfeer van vrienschap en elkaar helpen.

Toch lijkt het op dat moment een ver van mijn bedshow. Via Internet kom ik aan een adres waar een Sunbeam Tiger MK I te koop staat compleet in rally uitvoering. Na overleg met mijn vrouw Kiki, ga ik een bezoek brengen aan The Gallery in Brummen, waar de auto staat. Gesprek met een verkoper en discussie over mijn beweegredenen, levert als resultaat een Porsche 911 S op, ook in rallyuitvoering, maar voor een beter prijskaartje. Mijn vrouw is dan ook heel verrast dat het niet ging om de aanschaf van een tweede Sunbeam, maar om de aankoop van een heuse rallywagen. Om de gevaren van rallyrijden te minimaliseren stelde ik al snel voor een racelicentie te halen. Hier werd volmondig ja op gezegd, maar bracht tevens een discussie op gang. De vraag was: Wat wil je nu eigenlijk? Auto's verzamelen, rally's rijden of toch nog iets anders. Racen op circuits was het antwoord en wonderbaarlijk genoeg zegt mijn Kiki: “Als je dat zo leuk vindt, moet je het gewoon doen”. Vandaar ook dat ik nu in een racewagen rij waarop staat: SPONSORT BY MY WIFE KIKI.

Duidelijk is dat wanneer je gesteund wordt door het thuisfront, dromen heel snel verwezenlijkt kunnen worden.

De weg die bewandeld moet worden om coureur te worden van een oldtimer is lang en moeizaam. Overigens ben ik er nog lang niet, daar ervaring ontbreekt (zie raceverslag over beginnersfouten). Vinden van geschikte racewagen, racelicentie halen, materialen en gereedschappen verzamelen houden je twee jaar bezig. Dan is de auto nog niet geprepareerd, want ook dat is een heel verhaal.

(Over de opbouw van de racewagen wordt onder de kop van ‘AUTO’S/LOTUS ELAN S1’ op deze site aandacht besteed.)

De racelicentie
Het behalen van de racelicentie is een leuke ervaring. Zoals het zo vaak gaat, stoere kerels bij elkaar, pratende over formule 1 en snelle auto's. De een heeft een snelle BMW M6 de ander een Masaratie en weer anderen rijden in normale Volvo's. Denk je, gooi eens een balletje op: “Wie is geïntresseerd in het behalen van een racelicentie?” Wonderbaarlijk, bijna iedereen.

O.K ik ga op zoek naar de eisen, voorwaardens, kosten, datum etc. en jullie hoeven na het verkrijgen van alle informatie je alleen maar op te geven via e-mail. Zo gebeurt het dat ik alleen met mijn Lotus Elan 26R op 11 maart 2005 op het circuit van Zandvoort aan de start sta van een enerverend weekend racen. Ook nu blijk weer dat praten over iets je niet veel verder helpt. Het gewoon doen is waar het over gaat.

Na het weekend keer ik terug met een gehavende Lotus (rechtsachter de vangrail geraakt) en het felbegeerde papiertje. Helaas ging het hier om een Nederlandse licentie, terwijl ik een Europese nodig had. Maar doordat ik samen met nog een liefhebber van oude auto’s als enige met een eigen oldtimer reed en de andere deelnemers of dure bolides hadden met veel electronica aan boord of gehuurde auto’s reden, waren de verhoudingen niet juist en werd te weinig rekening gehouden met het verschil in auto's en respect voor materiaal. 

In 2005 hebben wij een heel jaar getracht de racewagen verder in orde te maken. Dit is niet geheel gelukt waardoor 2006 ook anders verliep dan verwacht. Elke tegenslag kun je ook omdraaien en het positieve ervan bekijken. Daarom ben ik in maart 2006 (samen met die snelle kerel van de M6) voor een herkansing gegaan. Nu in ook een gehuurde BMW E30. Het weekend is super gelopen met veel nieuwe ervaringen en een Europese licentie. In dat weekend ben ik ook geconfronteerd geworden met een andere kant van het autoracen. Zonder dat ik zelf ook maar enige schuld had en door een superstomme actie van een andere deelnemer, heb ik de rechterzijkant van de BMW aan flarden gereden. Anders dan op de weg: De rekening van de schade is altijd voor de rijder en kreeg deze dan ook later gepresenteerd. Ondanks dat slaat het racevirus toch toe. Het inhalen van andere auto's, zo snel mogelijk door bochten, hoge snelheden zonder dat er politieagenten je kunnen verbaliseren, geeft je een geweldig gevoel. En dan echt racen, hoe moeilijk kan dat zijn. (Lees zelf de race verslagen.)

Maar het belangrijkste is ...........een droom is werkelijkheid geworden.

Uitleg diashow

Deze diashow wordt 2 keer automatisch vertoond.

Wijs met uw muis op de diashow om zelf de volgende of vorige afbeelding te selecteren. U kunt tevens de diashow stoppen of opnieuw starten.